ประวัติโดยย่อปักกิ่ง

2-4 ล้านปีก่อนคริสตกาล มีมนุษย์ถ้ำอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านโจวโขว่เตี้ยนทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปักกิ่งห่างออกไป 50 กิโลเมตร เป็นหลักฐานเชื่อว่าเอเชียกับแอฟริกาเป็นถิ่นกำหนดของมนุษย์แรกเริ่ม เรียกว่า “โฮโมอิเรกตัส”  จึงเรียกซากโครงกระดูกมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์ที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1959 ว่า “มนุษย์ปักกิ่ง”

2 แสนปีก่อนคริสตกาล มีชุมชนของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ห่างจากพระราชวังต้องห้ามเพียง 1 กิโลเมตร มีการนำเครื่องมือหินและซากโครงกระดูกมนุษย์ที่ขุดค้นพบมาจัดแสดงที่หอศิลป์ชั้นใต้ดินของห้างโอเรียลตัลพลาซ่า

ค.ศ. 916-1125  ราชวงศ์เหลียวตั้งเมืองหลวงขึ้นที่ปักกิ่ง

ค.ศ. 1279  เจงกีสข่านตั้งราชวงศ์หยวน ในช่วงของกุบไลข่าน (หลานของเจงกีสข่าน) มาร์โคโปโลได้มาเยือนเมืองข่านบาลิก (เมืองของท่านข่าน)  ริมทะเลสาบเป๋ยไห่ของกรุงปักกิ่งปัจจุบัน

ค.ศ. 1402-1420  จักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราขวงศ์หมิง ทรงสร้างเป่ยจิง(นครหลวงแดนเหนือ) พระราชวังต้องห้ามและหอเทียนถาน รวมทั้งซ่อมแซมกำแพงเมืองจีนด้วย

ค.ศ. 1644  พวกแมนจูก่อตั้งราชวงศ์ซิง สถาปนาปักกิ่งเป็นเมืองหลวงเช่นเดิม

ค.ศ. 1838-1842  สงครามฝิ่นครั้งแรก  ชาติตะวันตกบีบบังคับให้ทำการค้ากับต่างชาติ

ค.ศ. 1860  สงครามฝิ่นครั้งที่ 2 กองทัพอังกฤษและฝรั่งเศสบุกเข้ายึดปักกิ่ง  บังคับให้จีนลงนามในสนธิสัญญาให้ต่างชาติมาตั้งสถานทูต ค้าขายและเผยแผ่ศาสนาได้

ค.ศ. 1900 เกิดกบฏนักมวย การเผาสถานทูต ขับไล่ชาวตะวันตก 8 ชาติ เผาพระราชวังฤดูร้อนจนพินาศสิ้น

ค.ศ. 1903  พระนางซูสีไทเฮา (ฉื่อซีไทโฮ่ว) สร้างพระราชวังฤดูร้อนขึ้นใหม่

ค.ศ. 1911  ดร.ซุนยัตเซ็น  นายแพทย์หนุ่มจากมณฑลกว้างตุ้ง นำกลุ่มแนวร่วมปฏิวัติโค่นล้มระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของราชวงศ์ชิง เปลี่ยนมาเป็นระบอบสาธารณรัฐ

ค.ศ. 1921  เหมาเจ๋อตุงร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนที่เซี่ยงไฮ้

ค.ศ. 1928  เจียงไคเซค ผู้นำกองทัพแห่งชาติคุมอำนาจได้ทั้งหมด

ค.ศ. 1931-1935  กลุ่มคอมมิวนิสต์ถอยร่นลงไปทางตอนใต้เป็นการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ น 11 มณฑล ระยะทางถึง 12,000 กิโลเมตร มีผู้ร่วมเดินทาง 130,000 คน

ค.ศ. 1937  กองทัพญี่ปุ่นบุกโจมตีจีนที่สะพานมาร์โคโปโลในกรุงปักกิ่ง

ค.ศ. 1945  ญี่ปุ่นยอมแพ้สงคราม กองทัพคอมมิวมิสต์ยึดกรุงปักกิ่ง  ขับไล่กองทัพก๊กมินตั๋งพร้อมประชาชนผู้ลี้ภัยราว 2 ล้านคนไปที่เกาะไต้หวัน

ค.ศ. 1949 เหมาเจ๋อตุงประกาศให้จีนเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีนที่ประตูเทียนอันเหมินในวันที่ 1 ตุลาคม

ค.ศ. 1959 คนนับแสนๆคนถูกกำจัดโดยขบวนการเรดการ์ด หรือขบวนการพิทักษ์แดง

ค.ศ. 1973  นายกรัฐโจวเอินไหลแต่งตั้งเติ้งเสี่ยวผิงให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี เน้นยโยบายสภาพความเป็นจริง

ค.ศ. 1976  เกิดจากการประท้วงของประชาชนต่อแก็งสี่คนของนางเจียงซิง (Jiang Qing) ซึ่งต้องการจะล้มล้างนโยบายสภาพความเป็นจริง

ค.ศ. 1982  มีรัฐธรรมนูญให้พรรคคอมมิวนิสต์มีอำนาจปกครองประเทศสูงสุด นายหูเหยาปังเป็นเลขาธิการของพรรค และนายจ้าวจือหยางเป็นนายกรัฐมนตรี

ค.ศ. 1989  มีการปราบปรามู้เรียกร้องประชาธิปไตยใน “กรณีเทียนอันเหมิน”  จ้าวจือหยางต้องลาออก จางเจ๋อหมิง เข้าดำรงตำแหน่งแทน นโยบายปฏิรูป 4 ทันสมัยของเติ้วเสี่ยวผิงยังได้รับการสานต่อ

ค.ศ. 1997 เติ้งเสี่ยงผิงถึงแก่อสัญกรรม ฮ่องกงกลับคืนจากอังกฤษสู่จีน

ค.ศ. 1999 โปรตุเกสส่งคืนมาเก๊าให้กับจีน

ค.ศ. 2001  จีนเข้าร่วมเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก W.T.O  และปักกิ่งได้รับเลือกให้จัดกีฬาโอลิมปิกในปีค.ศ. 2008

ค.ศ. 2002 นายหูจิ่นเทา  ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการคอมมิวนิวส์

ค.ศ. 2003  นายหูจิ่นเทาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีของจีน เกิดการระบาดของโรคซาร์ จีนประสบความสำเร็จในการปล่อยยานอวกาศลำแรกชื่อว่า เจินโจว5 มีนักบินอวกาศจีนคนแรก ชื่อว่า หยางหลี่เว่ย  ซึ่งต่อมาได้ให้สัมภาษณ์ว่าเขามองไม่เห็นกำแพงเมืองจีนจากนอกโลกเลย (ลบล้างความเชื่อเดิมลงโดยสิ้นเชิง)

เหตุการณ์สำคัญที่ไทยและจีนเปิดประเทศให้คนไทย เดินทางไปจีนได้เป็นครั้งแรก หลังจากจีนปิดประเทศเนื่องจากระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์มาเป็นเวลานาน ในสมัยที่  ม.ร.ว.คึกฤทธิ์  ปราโมช ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (14 มีนาคม ค.ศ.1975 ถึง 12 มกราคม ค.ศ. 1976)ได้มีนโยบายต่างประเทศที่สำคัญ 2 ข้อคือ

     1.  จะส่งเสริมการดำรงอยู่ร่วมกันโดยสันติ โดยยึดหลักที่เป็นมิตรกับทุกประเทศที่มีเจตนาดีต่อไทย ไม่คำนึงถึงความแตกต่างในอุดมการณ์ทางการเมืองและการปกครอง

     2. เพื่อให้เกิดดุลยภาพในความสัมพันธ์กับประเทศอภิมหาอำนาจ รัฐบาลนี้จะดำเนินการเพื่อให้มีการรับรอง และมีความสัมพันธ์เป็นปกติกับประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1975 ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช นายกรัฐมนตรี และพลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศและคณะ ได้เดินทางไปเยือนกรุงปักกิ่งโดยมีนายเติ้งเสี่ยวผิง รองนายกรัฐมนตรี มาต้อนรับที่สนามบิน  

Cr. ข้อมูลจากคู่มือนักเดินทางฉบับพกพา  โดยคุณไพรัตน์  สูงกิจบูลย์