เกาสง

              เมื่อ 400 ปีที่ผ่านมา เกาสงได้พัฒนาจากหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆบนเกาะฉีจิน กลายมาเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่มีประชากรมากกว่า 2.8 ล้านคน มีพื้นที่ตั้งแต่บริเวณน้ำอุ่นของช่องแคบไต้หวันมาถึงเนินเขาที่หนาวเย็นทางตะวันตกเฉียงใต้ของยวี่ซันซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดของไต้หวัน แต่ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใกล้กับทะเล ตัวเมืองเกาสงเป็นศูนย์รวมของตึกสูงระฟ้า ร้านค้าและร้านอาหารชั้นเลิศ ท่าเรือเกาสงเป็นท่าเรือที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจของไต้หวันและยังเป็นตัวกำหนดทิศทางความสัมพันธ์ระหว่างเมืองกับท้องทะเลอีกด้วย ภายในเกาสงนั้นมีทั้งชาวจีนแคะและหมู่บ้านชนเผ่าพื้นเมือง รวมไปถึงป่าและปุบเขาที่เต็มไปด้วยนกกับผีเสื้อจำนวนมาก และโคลนจากภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอีกด้วย ใครก็ตามที่มาทัวร์ไต้หวันที่ชื่นชอบเรือจะต้องติดใจที่เกาสงเป็นอย่างมาก



             นอกจากจะสามารถล่องเรือไปในแม่น้ำอ้ายเหอ และนั่งเรือสำราญที่มีจุดเริ่มต้นจากท่าน้ำเจินอ้ายแล้ว ยังมีเส้นทางล่องเรือสั้นๆ เพื่อข้ามปากอ่าวเกาสงจากท่าเรือข้ามฟากกูซั่นไปยังเกาะฉีจินได้ด้วย นอกจากนี้วัดโฝกวงซันเป็นศาสนสถานที่มีความใหญ่โตและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของไต้หวัน ด้วยแรงศรัทธาของชาวพุทธในไต้หวันทำให้วัดนี้ มีอาณาเขตเป็นภูเขาเกือบทั้งลูกเลยทีเดียว เมืองนี้เต็มไปด้วยเส้นทางสำหรับขี่จักรยานที่มีระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร เส้นทางที่ยาวที่สุดและน่าสนใจที่สุดคือเส้นทาง ท่าเรือข้ามฟากชินกวงยาวตลอดไปจนถึงท่าเรือข้ามฟากกู่ซัน สามารถเช่าจักรยานได้จากจุดที่เรียกว่า “ซี-ไบค์” ซึ่งมีอยู่ทั่วไปตามด้านนอกของสถานีรถไฟใต้ดินหลายๆ สถานี เมื่อ 200 ปีที่แล้ว ลักษณะทางภูมิศาสตร์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีของเกาสงอย่างแม่น้ำอ้ายเหอนั้นยังไม่เกิดขึ้น ต่อมาชาวบ้านที่มาตั้งถิ่นฐานบนที่ราบได้มีการจุดคูน้ำขึ้น เพื่อให้น้ำในบึงและหนองต่างๆ ค่อยๆ ระบายออกไปจนกลายมาเป็นแม่น้ำ อ้ายเหอ อย่างเช่นในปัจจุบัน ทางน้ำแห่งนี้จัดได้ว่าเป็นจุดชมวิวที่โดดเด่นที่สุดของเมือง และยังใช้ที่ฝึกซ้อมของทีมแข่งเรือมังกรอีกด้วย เป็นอีกจุดที่เมื่อท่านได้มาทัวร์ไต้หวันหรือเที่ยวไต้หวันนิยมมาสัมผัสบรรยกาศที่นี่ นักท่องเที่ยวสามารถข้ามแม่น้ำได้โดยการขึ้นรถแท็กซี่หรือไม่ก็รถโดยสารประจำทางแต่วิธีที่ดีที่สุดที่จะได้เห็นแม่น้ำคือ

 
         การใช้บริการของเรือล่องแม่น้ำอ้ายเหอ เรือเดินทะเลส่วนใหญ่ของที่นี่จะใช้พลังงานจากไฟฟ้าที่ผลิตจากแผงโซล่าที่อยู่บนหลังคาของเรือ เมื่อมาถึง อ่าวซีจื่อ โดยทางรถไฟใต้ดินหรือรถโดยสารประจำทางแล้วทางเลือกหนึ่งในการเที่ยวชมอ่าวนี้คือการเดินผ่านอุโมงค์สั้น ๆ ไปยังมหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็น และต่อไปยังชายหาดที่ดีที่สุดของเมือง (มีการเก็บค่าเข้าชม) อีกทางเลือกคือไปชมเรือประมงจำนวนมากที่จอดอยู่ตรงท่าเรือขนาดเล็กของอ่าวซีจื่อ จากนั้นเดินไปรอบๆ แหลม เพื่อชมตึกที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเมือง ในอดีตคณะทูตชาวอังกฤษได้อาศัยอยู่ที่บ้านพักอดีตกงสุลของอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1879 ถึงปี 1897 แต่ทุกวันนี้ คฤหาสน์อิฐสีแดงที่อยู่บนยอดเขาแห่งนี้เปิดให้คนทั่วไปเข้าชมได้จัดแสดงภายในตัวตึกเป็นการอธิบายให้เห็นถึงความเป็นมาของไต้หวัน ในการก้าวเข้าสู่เศรษฐกิจระดับโลกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ร้านอาหารที่นี่เป็นสถานที่เหมาะสำหรับมานั่งพักโดยใช้เวลา 1-2 ชม. ในขณะที่พระอาทิตย์กำลังตกดินร้านอาหารชั้นเลิศ มีอยู่แห่งหนึ่งที่น่าสนใจซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับสถานีรถไฟเกาสง นั่นคือ ตลาดกลางคืนลิ่วเหอ ซึ่งเป็นแหล่งชั้นเยี่ยมสำหรับของว่างสไตล์ไต้หวันรวมไปถึงอาหารนานาชาติอย่าง ไอศกรีมตุรกี แกงแบบปากีสถาน และข้าวห่อสาหร่ายของญี่ปุ่น